Lichtschip West-Hinder III

Het lichtschip West-Hinder III is in goede handen bij vzw Maritiem Patrimonium (MPM). Met een sterke combinatie van vakkennis en vrijwilligersengagement staat de organisatie in voor onderhoud, restauratie en publiekswerking. Zo blijft het schip niet alleen bewaard, maar ook toegankelijk en betekenisvol. Door het evenwicht tussen historische zorg en hedendaagse beleving fungeert MPM als een brug tussen verleden en heden.

De rol van lichtschepen

West-Hinder III is een lichtschip. Lichtschepen werden ingezet om gevaarlijke ondiepten op zee te markeren. Met krachtige lichtsignalen gaven ze de vaarroute aan. Bij mist maakten ze ook extra geluidssignalen. Het eerste Belgische lichtschip werd in 1848 ingezet bij de Paardenmarkt, een zandbank voor de oostkust. Later volgden andere plekken, onder meer bij de Wielingen, de Wandelaar en de West-Hinder. De lichtschepen werden telkens vernoemd naar de zandbank waar ze voor anker lagen.

De bemanning verbleef lange tijd wekenlang op het lichtschip. Eerst een maand en daarna telkens 2 weken. Ze werden per schip afgelost en stonden zelf in voor het onderhoud van het vaartuig en de seininstallaties. Vanaf 1882 voerden ze ook meteorologische waarnemingen uit. Zo deden ze weersvoorspellingen, klimaatonderzoek en luchtkwaliteitsanalyses. Gaandeweg groeiden lichtschepen uit tot volwaardige observatieposten op zee, waarvoor een goed opgeleide bemanning noodzakelijk was.

Van houten schip tot stalen baken

De eerste lichtschepen waren houten zeilvaartuigen. Ze evolueerden naar stalen geklonken schepen, meestal zonder eigen voortstuwingsmotor. Sleepboten brachten de lichtschepen naar hun positie. Omdat de lichtschepen op een vaste locatie verankerd lagen, stonden ze aangegeven op zeekaarten. Vooral bij zwaar weer vergde het veel vakmanschap van de bemanning om het schip op de juiste positie te houden.

De West-Hinder III als laatste getuige

Tijdens de Tweede Wereldoorlog gingen alle Belgische lichtschepen verloren. Begin jaren 1950 werden 3 nieuwe exemplaren gebouwd. Het 1ste lichtschip lag verankerd bij de zandbank West-Hinder en een 2de schip markeerde de locatie Wandelaar. Het 3de schip lag in de haven (de thuishaven was Oostende) als reserve en diende als aflossing bij onderhoud. Na een tijd namen automatische lichtplatformen het werk van de lichtschepen over. De locatie Westhinderbank werd tot 1994 bemand door het lichtschip II. Het lichtschip III, West-Hinder, is vandaag het laatste en best bewaarde lichtschip in Vlaanderen. Het is een zeldzame getuige van een verdwenen vorm van maritieme navigatie.

MPM-West-Hinder