Molen ’t Veertje

Het molenaarsambacht is eeuwenoud. Ooit had bijna elk dorp wel een water- of windmolen, maar na de Tweede Wereldoorlog verdwenen ze in sneltempo door de opkomst van diesel- en elektromotoren. Vandaag zijn ambachtelijke molens bij Levende Molens vzw in goede handen. Vrijwillige molenaars en erfgoedliefhebbers zetten zich met kennis en passie in om die historische werktuigen te bewaren en draaiende te houden. Ze onderhouden de molens volgens traditionele technieken, laten ze regelmatig werken en geven demonstraties aan bezoekers. Zo blijft niet alleen de molen bewaard, maar ook het vakmanschap dat ermee verbonden is.

Stadsstrand

Sint-Anneke groeide vanaf de jaren 1920 uit tot een geliefde bestemming voor Antwerpenaren die even wilden ontsnappen aan de drukte van de stad. Met een korte overtocht bereikten ze de ‘Plage’, een recreatiegebied aan de overkant van de Schelde. Die kunstmatige zandvlakte ontstond door zandopspuitingen vanaf de jaren 1890. De Schelde werd uitgebaggerd en er kwamen nieuwe dokken op rechteroever. Die baggerspecie en het zand uit de dokken werd in dikke lagen op de Borgerweertpoldergestort. De opening van de Scheldetunnels gaf het dagjestoerisme nog een extra boost.

Al snel kreeg het strand meer structuur, met strandschermen, hutjes en tenten, gevolgd door de eerste cafés en restaurants. Om het geheel te organiseren, schreef het stadsbestuur een concessie uit voor Antwerpen-Strand. Emiel Draps werd de uitbater en gaf het terrein verder vorm. In 1936 liet hij een houten windmolen overbrengen uit de omgeving van Kwaadmechelen. Op Linkeroever kreeg de molen een nieuwe rol als opvallende trekpleister bij het café-restaurant Belvédère.

Een molen met geschiedenis

De molen van Sint-Anneke, ook bekend als ’t Veertje, is een houten korenwindmolen uit het einde van de 18de eeuw. Oorspronkelijk stond hij in een gehucht bij Kwaadmechelen, maar moest daar wijken voor de aanleg van het Albertkanaal. Het gaat om een standerdmolen. Dat type kan volledig ronddraaien om optimaal wind te vangen. Je herkent hem aan zijn gesloten voet en compacte, ‘kortgerokte’ vorm. Dit soort molens komt veel voor in de Kempen.

Toekomst in beweging

De molen herinnert nog altijd aan de hoogdagen van de Plage, maar de omgeving blijft veranderen. Door de heraanleg van de Scheldeboorden zal hij niet op zijn huidige plek kunnen blijven staan. De verwachting is dat de molen rond 2030 zo’n 50 meter wordt verplaatst naar de Scheldebocht.