Sint-Norbertuskerk

De geloofsgemeenschap van Sint-Norbertus draait door de inzet van vele vrijwilligers die samen een hechte groep vormen. Ze zorgen voor elkaar en zetten hun talenten in om de gemeenschap levendig en toegankelijke te houden. Vanuit wederzijds respect en verbondenheid bouwen vrijwilligers samen aan een warme buurtplek, waar ieders inzet bijdraagt aan het geheel.

Er is een sterke ondersteuning voor de vrijwilligers: ze kunnen rekenen op duidelijke afspraken en respectvolle samenwerking. Er is aandacht voor open communicatie, ruimte om bij te leren en kansen om nieuwe taken op te nemen. Iedereen weet bij wie hij of zij terecht kan met vragen of bezorgdheden.

Een nieuwe wijk, een nieuwe parochie

De Sint-Norbertuskerk is de parochiekerk van Zurenborg, een wijk in de 19de-eeuwse gordel rond Antwerpen. Net als andere buitenwijken ontstond Zurenborg uit de verkaveling van een voormalig hof van plaisantie, een buitenverblijf van een welgesteld familie. Opvallend is echter de doordachte stedenbouwkundige aanpak.

In 1881 werd de Naamloze Bouwmaatschappij voor het Oosten van Antwerpen opgericht, gevolgd door een vennootschap voor de bouw van burgerhuizen in 1883. Samen ontwikkelden zij een algemeen plan van aanleg voor het volledige domein, uitgevoerd door vooraanstaande Antwerpse architecten en kunstenaars. Zo ontstond een uitzonderlijke wijk met een bebouwing die mooi bij elkaar paste en een hoge woonkwaliteit.

Omdat Zurenborg eerst afgelegen lag, waren de bestaande parochiekerken moeilijk bereikbaar voor de Zurenborgenaars. Daarom liet de bouwmaatschappij in 1883 een voorlopige kapel optrekken op de Dageraadplaats, naar ontwerp van Albert Arnou. Die werd ingewijd op 24 juli 1883 en toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van Altijddurende Bijstand.

Door de snelle bevolkingsgroei volstond deze kapel al snel niet meer. Eerst was een kerk midden op de Dageraadplaats gepland, maar het aangelegde plein met bomen en zitbanken bleef behouden. De kerk kreeg uiteindelijk een plaats aan de rand van het plein, op de hoek met de Korte Altaarstraat. Na de sloop van de kapel en omliggende huizen startte de bouw. In 1904 werd de nieuwe Sint-Norbertuskerk ingewijd.

Het ontwerp werd aangepast aan het beschikbare bouwperceel. In plaats van een koepelkerk kwam er een rechthoekige structuur, die beter aansloot bij het bouwblok.

De toren heeft een duidelijke bakenfunctie en vormt het hoogtepunt van een trapsgewijze opbouw van bouwvolumes, die vloeiend overgaat in de omliggende bebouwing. Daardoor is de kerk sterk geïntegreerd in het stedelijke weefsel en vormt ze het visuele zwaartepunt van de wijk zonder er los van te staan.

Een neogotisch totaalkunstwerk

Het interieur is een samenwerking van talrijke kunstenaars en ateliers. Vooral de onderdelen die door schenkers zijn gefinancierd, hebben een hoog artistiek niveau. Onder meer Capronnier en Comère, Jules Dobbelaere en Eugeen Yoors verzorgden de glas-in-loodramen, terwijl Jan Anthony, Jos Ratinckx en andere kunstenaars instonden voor de versierde altaarstukken en muurschilderingen. Ook de mozaïeken, het beeldhouwwerk, het kunstbrons en het orgel werden door gespecialiseerde ateliers uitgevoerd.

https://sintnorbertuskerk.be/